Weer een hartverzakking rijker....

Tja wat staat ons dit jaar allemaal te wachten, dachten we nog met oud en nieuw.... daarbij dachten we natuurlijk meer aan de leuke dingen die we hopelijk zouden tegen komen. Vrijdag de dertiende deed ons andere keren ook niet veel....

Dat was gisteren wel anders... Dominic en Suzanne, normaal twee vaste kameraden die op vrijdag nogal wat kattekwaad uithalen. Leuk vind ik dat niet, want de vrijdag is voor mij altijd een dag van ren en vliegwerk om het huishouden weer redelijk in orde te krijgen. Tja gisteren ging dat tot half twee ook wel........ totdat onze driejarige zoon Dominic het spannende idee had om een wandlampje even naar zijn mallemoer te helpen door het stroomsnoer dat vanuit het stopcontact tot aan de dimmer zat even uit de dimmer te trekken.......... met als gevolg dat meneer meteen in aanraking kwam met 220 volt. Het leverde een flinke brandwond op aan zijn keel (zal er best stoer gaan uitzien als ie een jaar of 20 is en achter het vrouwvolk aan rent). Dus paniek in de toko!

Rene bellen, Dominic in de kleren, Suzanne in de kleren, spullen pakken, sleutel bij de buren afgeven voor Charlotte en Isabelle en hup de auto in en naar de EHBO in het nieuwe ziekenhuis in Sittard. Gelukkig had ik een week geleden de plattegrond uitgeprint en wist ik waar ik naar toe moest rijden. Nou moet ik zeggen het staat allemaal goed aangegeven, maar ik was toch wel blij dat ik het wist. En wat rijden die auto's dan allemaal langzaam, wat staan stoplichten dan lang op rood en hoe graag wil je dan dat de weg vrij is en je met een vaart van zo'n 200 km per uur bij zo'n ziekenhuis zou willen aankomen. Helaas de realiteit is anders. Onderweg bekroop mij (en ook Suzanne) de angst nog eens flink, omdat Dominic niet echt veel reageerde, of omdat er toch wel een hele erge vertraging in zijn antwoord zat.

Bij de balie van de EHBO aangekomen met de schrik nog erger dan erg in de benen werden we gelukkig meteen geholpen en kwam rene ook al meteen aan. Na uitgebreid onderzoek, aanleggen van infuus, bloedonderzoek en opname werden we verplaatst naar de kinderafdeling. Daar ging Dominic weer aan de hartmonitor, werd het zuurstofgehalte in het bloed in de gaten gehouden en kreeg hij vocht via infuus. (moet zeggen het nieuwe ziekenhuis ziet er spectaculair uit, maar had het toch eens op vrijwillige basis voor een flut onderzoekje willen bezoeken en bekijken)

De kamers zijn mooi groot, per kamer 1 persoon, alles computer gestuurd: de verlichting, de gordijnen, de luxaflex, de deuren, de maaltijdbestelling, televisie en en en. Ziet er net uit als in "House" best wel cool. Iedere kamer een eigen badkamertje. Met wat opstart problemen ging alles prima.

Vandaag gelukkig ook het bericht gekregen dat we fijn naar huis mochten. Drie maal daags de wond insmeren met vaseline, goed in de gaten houden en woensdag of donderdag terug voor nacontrole. Het is allemaal met een sisser afgelopen, maar dat gevoel zal nog even moeten "slijten".

(Helaas heeft maart dit jaar ook een vrijdag de dertiende......> jullie snappen zeker dat als ie dan vastgebonden op een stoel zit, wat daar de reden voor zou kunnen zijn.... toch?! ;) )